Święci. Wystawa zbiorowa. Galeria Piwnica GOK Komorniki, 2013
O wystawie
W listopadzie 2013 roku w Galerii Piwnica Gminnego Ośrodka Kultury w Komornikach odbyła się wystawa zbiorowa „Święci”. Ekspozycja została objęta honorowym patronatem Wójta Gminy Komorniki Jana Brody i zorganizowana pod kuratelą artystki Julii Kaczmarczyk-Piotrowskiej.
Wystawa była częścią cyklu prezentującego sztukę współczesną w szerokim, otwartym ujęciu. Wzięło w niej udział około czterdziestu twórców z całej Polski, reprezentujących różne dziedziny i techniki artystyczne.
Kontekst
Na wystawie zaprezentowano prace wykonane w różnych mediach i technikach. Obok rysunku, malarstwa i rzeźby pojawiły się grafiki, instalacje, fotografie, malarstwo na jedwabiu i szkle oraz działania eksperymentalne. Ekspozycja tworzyła wielogłosową opowieść o współczesnym rozumieniu symbolu i sacrum.
Tematem wspólnym była postać świętego, interpretowana nie tylko w sensie religijnym, lecz także jako kulturowy i symboliczny zapis ludzkiego doświadczenia. Wystawa pozwalała spojrzeć na sztukę jako formę refleksji nad tożsamością, pamięcią i znaczeniem znaków obecnych w zbiorowej świadomości.
Duże zainteresowanie publiczności sprawiło, że ekspozycja została przeniesiona do kolejnego miejsca. W grudniu wystawa była prezentowana w Galerii Nova Nowosolskiego Domu Kultury, rozpoczynając swój dalszy etap „pielgrzymowania”.
Temat,
materiał i technika
Na wystawie zaprezentowałam obraz będący autorską interpretacją postaci św. Mikołaja. Sięgnęłam do tej figury nie w kontekście popkulturowym ani ilustracyjnym, lecz do postaci biskupa, patrona, a także symbolu ochrony, granicy i odpowiedzialności.
Ten motyw ma dla mnie osobisty wymiar. Odwołuje się do gotyckiego kościoła św. Mikołaja z mojego rodzinnego miasta Brzeg. Kościół był przestrzenią intensywną i pełną sprzecznych emocji. Z jednej strony narzucony rytm, obowiązek obecności, bycie częścią wspólnoty bez wyboru. Z drugiej doświadczenie czegoś, co jako dziecko odbierałam jako niemal magiczne. Światło, zapach, dźwięk, cisza pomiędzy słowami. I ten monument. Wielkość.
Grałam tam na skrzypcach podczas liturgii i ślubów, uczestniczyłam w jasełkach, widowiskach wielkanocnych, w adwencie i procesjach. Skrzypce stały się dla mnie inną formą obecności. Nie tylko uczestnictwem, ale sposobem bycia w tej przestrzeni na własnych zasadach. Dźwięk pozwalał oswoić przymus i nadać mu sens.
Gotyk, jego surowość i wertykalność, stał się dla mnie ważnym językiem formy. W obrazie świętość nie jest dekoracją ani ilustracją. Jest znakiem, napięciem i zapisem pamięci. Postać jest fragmentaryczna, zanurzona w strukturze znaku. Nie opowiada historii wprost.
Praca została wykonana w technice kolażu akrylowego na płótnie. Format: 100 × 110 cm.
Znaczenie tego etapu
Z perspektywy czasu widzę ten moment jako ważne przejście. Był to etap, w którym intuicyjna praca z formą zaczęła łączyć się ze świadomą decyzją o znaczeniu obrazu. Ten język formy powraca później w kolejnych obrazach, ilustracjach i projektach przenoszonych na skórę.
