ARTYKUŁ · ARTDHD

Magia kolorów

Blog ArtDHD, luty 2012 · wersja zredagowana

Kolor mówi o nastroju dziecka, ale nie wszystko da się z niego odczytać. Piszę o tym, jak barwy na nas działają, co może znaczyć czerń w rysunku i skąd wzięła się tęczowa fryzura mojej córki.

Barwa jest wszędzie

Kontynuując wątek kolorów, po które dzieci sięgają w swoich pracach, natknęłam się na kilka ważnych kwestii. Kolor to element, do którego my, rodzice i opiekunowie, przykładamy czasem bardzo dużą wagę. Barwa jest wszędzie. Wpływa na nas: w jej otoczeniu czujemy się lepiej albo gorzej. Mówi o nastroju, emocjach, upodobaniach i zachowaniu. Kolor emanuje energią, ma moc i oddziałuje na nas, czy tego chcemy, czy nie.

Są kolory, które nie wywołują u dziecka żadnych reakcji: szarość i biel. Wyjątkiem są złe skojarzenia z bielą, gdy dziecko miało kontakt z lekarzem i szpitalem.

Zobaczmy dalej, jak kolor łączy się z ośrodkami energii. Medycyna Wschodu nazywa je czakrami. Leczenie energią kolorów staje się coraz popularniejsze. Stosuje się w nim tylko kolory intensywne, a pomija szarość, czerń i brąz.

Wracam do koloru czarnego

Jeśli chcemy rozpoznać stan emocjonalny dziecka, przyglądamy się wszystkim kolorom. Każde dziecko jest inne, ma inną strukturę emocjonalną, dlatego inaczej się wyraża. Wracam do koloru czarnego. Dziecko maluje pracę na czarno. Zastanówmy się, dlaczego. Może wcześniej ktoś na nie nakrzyczał? Może coś mu nie wyszło, a pół godziny później, kiedy usiadło do malowania, rozładowuje emocje czernią? Diagnozowanie zostawmy jednak specjalistom.

Istnieje szereg metod interpretacji kolorów: według M. Lüschera, C.G. Junga, H. Rorschacha, J. Bucka, a także według kinezjologii.

Zacytuję: „Umieć odczytywać kolory i pojąć ich znaczenie można tylko w sytuacji perfekcyjnego zrozumienia ich języka. […] Zawsze trzeba mieć na uwadze, że postrzeganie koloru jest produktem pracy mózgu. A ten w każdym przypadku jest inny. […] Niech przewodnikiem w świecie kolorów będzie dla Was przede wszystkim INTUICJA wsparta wiedzą”.

Bajka z głowy

Dziś moja córka namalowała pracę w fioletach i błękitach. Powiedziała: „Mamo, to jest fryzura”. A ja wiem, że to jej interpretacja tęczy, która wzięła się z bardzo osobistego doświadczenia. Opowiadam jej bajkę „Z głowy”. Zaczęło się tak: czytałam bajkę za bajką, a ona nadal nie chciała zasnąć, ciekawa, co dalej. Zgasiłam światło i wymknęło mi się, że opowiem jej bajkę z głowy. Włączyła się moja wyobraźnia i tak powstała bajka z głowy, bajka o głowie, która ma włosy w kolorach tęczy.

Zabawy

Oddychanie kolorem
Czerwony: pobudzenie.
Niebieski: wyciszenie i równowaga.
Żółty: koncentracja.
Zielony: wyciszenie.
Żółty obrus
Koryna Opala-Wnuk w książce „Sztuka, która pomaga dzieciom” radzi rodzicom, żeby przy odrabianiu lekcji położyć na stole żółty obrus. Żółty może się też pojawić na zeszytach szkolnych i na zakładkach do książek, które dziecko zrobi samo.

K. Opala-Wnuk, Sztuka, która pomaga dzieciom.